Direktori instituta
Mile Bjelajac, 2015-2025
Rođen je 14. aprila 1955. godine u Beogradu. Srednju školu završio je 1973. godine u Gimnaziji u Zagrebu, a 1977. godine diplomirao je na Fakultetu političkih nauka Univerziteta u Zagrebu. Magistarsku tezu odbranio je 1986. godine na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, na Odelenju za istoriju, sa temom „Vojska Kraljevine SHS 1918–1921“. Doktorsku disertaciju odbranio je 1992. godine na istom fakultetu, na Odelenju za istoriju, sa temom „Vojska Kraljevine Jugoslavije 1929–1935“. Profesionalno iskustvo započeo je u periodu od 1979. do 1983. godine u časopisu „Naše teme“ u Zagrebu. Od 1983. do 1986. godine radio je u Centru za teoriju „Dr. Vladimir Bakarić“ i Istraživačkom centru „Edvard Kardelj“ u Beogradu, a od 1987. godine zaposlen je u Institutu za noviju istoriju Srbije. Njegova istraživačka interesovanja obuhvataju istoriju vojno-civilnih odnosa, istoriju raspada SFRJ, probleme pisanja istorije Jugoslavije, kao i komparativnu istoriju Jugoistočne Evrope.
Momčilo Mitrović, 2002-2015
Rođen 1948. u Velikom Nabrđu kod Đakova. Gimnaziju završio u Đakovu. Diplomirao na Filozofskom fakultetu u Beogradu – grupa za opštu i nacionalnu istoriju, 1972. godine. Magistrirao 1976. a doktorirao 1986. na istom fakultetu. Od 1972. do 1981. radio je u Istorijskom muzeju Srbije, a zatim od 1981. u Institutu za noviju istoriju Srbije. Bio je glavni i odgovorni urednik časopisa Tokovi od 1989. do 1992. godine, a od 1998. urednik edi - cije „Monografija” Instituta za noviju istoriju Srbije. Naučni savetnik je od 1998. Bavi se istorijom društva u Srbiji posle Drugog svetskog rata. Do sada je objavio šest monografija, 11 svezaka građe, oko 70 rasprava, stu - dija i članaka, učestvovao na međunarodnim skupovima (Prag, Varšava, Moskva...), održao veliki broj predavanja u zemlji i inostranstvu (Grčka, Bugarska, Poljska) i učestvovao u radu više okruglih stolova. U dva mandata bio je član Upravnog odbora Instituta, član je Naučnog veća i nekoliko komisija.
Žarko Jovanović, 1994-2002
Rođen je 1936. u Valjevskoj Kamenici. Osnovnu školu završio je u selima Pričeviću i Majinoviću, Nižu gimnaziju u Valjevskoj Kamenici, a Višu gimnaziju u Valjevu. Filozofsko-istorijski fakultet – grupa istorija, završio je u Beogradu 1962. Od 1963. godine, radi Zavodu za prikupljanje i obradu dokumenata iz istorije radničkog pokreta Srbije u Beogradu, a od 1965. u Institutu za istoriju radničkog pokreta Srbije. Januara 1969. magistrirao, a oktobra 1975. doktorirao. Bavio se istraživanjem problema seljaštva do Prvog svetskog rata i u međuratnom periodu, istorijom Srbije u Prvom i Drugom svetskom ratu. Proučavao je i kulturno-umetničke aktivnosti radnika u Srbiji i Jugoslaviji, studentski pokret na Beogradskom univerzitetu, organizovanje sindikalnog pokreta u Srbiji, stvaranje i razvoj nove vlasti u Srbiji u periodu Drugog svetskog rata. Učestvovao na više od 30 naučnih skupova u zemlji i inostranstvu, kao i na četiri kongresa istoričara Jugoslavije. Više godina je bio predsednik Naučnog veća Instituta, predsednik Zbora radnika, predsednik Programskog saveta Arhiva Srbije, predsednik Komisije za izbor u zvanja arhivista Srbije, član Upravnog odbora Instituta za savremenu istoriju, rukovodilac Naučnog projekta Instituta za noviju istoriju Srbije, član Komisije Ministarstva za nauku Srbije za izbor u naučna zvanja.
Desanka Pešić, 1983-1991
Rođena je 1927. u Metovnici kod Zaječara u porodici službenika na železnici. Gimnaziju je završila u Vrnjačkoj Banji. Diplomirala je na Filozofskom fakuletu u Beogradu, na grupi za filozofiju, 1955. godine. Magistrirala je 1969, a doktorsku tezu "Jugoslovenski komunisti i nacionalno pitanje 1919–1935." odbranila je 1981. na Katedri za istoriju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Od 1955. radila je u Istorijskom arhivu CK SKS. U novembru 1983. godine izabrana za direktora Instituta za istoriju radničkog pokreta Srbije i na tom mestu je ostala do odlaska u penziju 1991. Za njenog mandata Institut je pokrenuo rad na potprojektu Građansko društvo u Srbiji između dva svetska rata i primio jedan broj mlađih saradnika koji su se bavili istraživanjem novih tematskih oblasti kao što su političke stranke, ekonomska problematika, vojska i dr. Smatrala je da samo multidisciplinarni pristup istraživanju prošlosti može da donese rezultat i zbog toga se zalagala da se u Institut primaju mladi stručnjaci različitih profesionalnih profila a ne samo istoričari. U saradnji sa kolegama iz Instituta, ali i sa Katedrom za istoriju Jugoslavije i Katedrom za istoriju novog veka, uspela je da promeni tematsku orijentaciju Instituta, što je kasnije rezultiralo i promenom njegovog imena u Institut za noviju istoriju Srbije. Preminula je 22. marta 2007. u Beogradu
.
Jovan Dubovac, 1970-1983, 1991-1993
Rođen je 1931. u selu Velika Reka kod Vučitrna. Gimnaziju je završio u Beogradu 1951. Diplomirao je 1955. na Filozofskom fakultetu u Beogradu – grupa za istoriju. Doktorirao je na istom fakultetu 1969. Bio je nastavnik Gimnazije u Lištici (1955–1957) i Mostaru (1957–1960). Od 1960. radio je u Institutu za istoriju radničkog pokreta Srbije. Od 1970. do 1983. i od 1991. do 1993. bio je direktor Instituta. U Institutu za noviju istoriju Srbije radio je do 1993. godine. Proučavao je istoriju privrede Srbije u 19. i 20. veku, radnički pokret i socijalističku misao u drugoj polovini 19. i prvoj polovini 20. veka. Istraživao je u Beču, Hajdelbergu, Parizu, Amsterdamu, Zagrebu, Ljubljani i Sarajevu. Umro je u Beogradu 1993.
Bogumil Hrabak, 1967-1968
Rođen je 1927. u Zrenjaninu. Osnovnu i srednju školu završio je u Zrenjaninu i Senti. Diplomirao je na Filozofskom fakultetu – grupa za istoriju, u Beogradu, a doktorirao na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1957. Bio je bibliotekar (1948–1951) i asistent na Filozofskom fakultetu u Beogradu (1951–1957), naučni saradnik u Vojnoistorijskom institutu JNA (1957/58) i Institutu društvenih nauka (1957–1965), a zatim profesor na Filozofskom fakultetu u Prištini (1965–1979). Bio je direktor Instituta za istoriju radničkog pokreta Srbije od 1967. do 1968. Od kraja 1979. do penzionisanja 1993. radio je kao profesor na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Posle penzionisanja honorarno je predavao na Filozofskom fakultetu u Nikšiću (1995–1999) i Banja Luci (1994–2001). Godine 2007. osnovao je Fond za publikovanje doktorskih disertacija u Novom Sadu i sličan fond za objavljivanje i magistarskih radova u Banja Luci. Bio je urednik više jugoslovenskih časopisa. Od maja 1978. redovni je član Akademije nauka i umetnosti Kosova i Metohije. Do juna 2007. objavio je 617 radova.
Slobodan Bosiljčić, 1963-1967
Rođen je 1921. na Ilidži kod Sarajeva. Gimnaziju je završio u Sarajevu. Učesnik je NOR-a i nosilac partizanske spomenice 1941. Od 1945. do 1987. bio je novinar Politike i Radio Beograda, u kome je bio glavni urednik; društveno-politički radnik u republičkim organima SKOJ-a i Saveza komunista Srbije, SSRN Srbije i SUBNOR-a, u sportskim rukovodstvima Srbije, član Izvršnog veća Srbije – republički sekretar za informacije. Od 1963. do 1967. bio je direktor Instituta za istoriju radničkog pokreta Srbije. Objavio je 1.236 različitih radova (članci, beleške, saopštenja itd.). Do 1963. bio je autor ili koautor osam knjiga istorijske publicistike, za vreme rada u Institutu napisao je još četiri knjige, a od 1967. do polovine 2008. još 17 knjiga. Najviše je proučavao radnički pokret Srbije i Narodnooslobodilačku borbu u Timočkoj krajini.
Edib Hasanagić, 1953-1963
Rođen je 1914. u Priboju. Završio je Pravni fakultet i Institut društvenih nauka u Beogradu. Učesnik je NOR-a od 1943. do 1945. Bio je sekretar Opštinskog odbora narodne vlasti, član Izvršnog odbora ZAVNOS-a, predsednik Okružnog narodnog odbora i član Okružnog komiteta SKS u Novom Pazaru. Od 1945. bio je zamenik predsednika Komiteta za naučne ustanove Univerziteta i visoke škole, pomoćnik ministra pravosuđa, predavač na Institutu društvenih nauka, sekretar Komisije za organizaciju narodne vlasti CK SKS, predsednik Komisije za istoriju CK SKS, urednik Bratstva, Arhivskog pregleda, Arhivskog almanaha, Arhivista i direktor Zavoda za prikupljanje i obradu dokumenata o razvoju radničkog pokreta Srbije od 1953. do 1963. Proučavao je istoriju radničkog pokreta, socijalističku revoluciju i teme iz arhivistike i muzeologije.